Freedom at last

Het 'borstloos' zijn geeft me een enorm gevoel van vrijheid. Toen er nog één borst was, had ik de keuze:

• geen BH met als gevolg één zielige, niet ondersteunde borst en geen pijn in mijn arm (okselklieruitruiming), of
• wèl een BH, pijn door de BH en een décolté met aan één kant de directe afgrond en aan de andere kant een zachte glooiing als overgang tussen borstbeen en (echte) borst.

Nu kan ik rondlopen zonder dat ik herinnerd word aan mijn kanker door een niet ondersteunde eenzaam loshangende borst, of door een pijnlijke arm. Bovendien loop ik véél minder kans op herval nu. Hoewel de kanker nog steeds terug kan opduiken in het overblijvende weefsel natuurlijk, maar dat zou ècht wel brute pech zijn !

In de besloten omgeving van vrienden, familie en ziekenhuispersoneel ervaar ik mijn leven zonder borsten - tot hiertoe - als bijzonder positief. Blij en opgelucht.

Het is natuurlijk maar de vraag hoe ik hier tegenover ga staan wanneer mijn leefwereld weer groter wordt...