Leven zonder borstprothese of zonder borstreconstructie wanneer je beide borsten weggenomen zijn, hoe is dat? Wat na de bilaterale mastectomie zoals de dokters het zo verhullend noemen?
Na vier jaar kan ik er het volgende over zeggen:
Soms voel je je lekker in je vel. Dan ben je tevreden over jezelf en over hoe je eruit ziet. Soms ben je onzeker en heb je de indruk dat iedereen naar die ene fout van je staart.
Klinkt dat bekent?
Natuurlijk! Zo is het toch voor elke vrouw (en man?!). Vóór alles blijf je namelijk gewoon een vrouw. Niet zoals alle anderen, want je hebt geen borsten meer. En toch weer wel zoals zovele anderen. Veel vrouwen worden geconfronteerd met borstkanker en verliezen één of beide borsten. Sommige verliezen een stuk(je) borst en moeten daar dan weer mee leren leven. En of ze nu kiezen voor camouflage onder de vorm van kleding, prothese(s) of reconstructie... allemaal kennen ze - net zoals elke andere vrouw - momenten waarop ze onzeker zijn over zichzelf en momenten waarop ze zich goed voelen en trots zijn op zichzelf!
Het allerbelangrijkste is dat elke vrouw de kans krijgt om te wennen aan haar lichaam en om daarna ten volle te gaan voor haar eigen keuze.
Terug zoveel als mogelijk deelnemen aan het leven is sowieso niet altijd makkelijk na kanker. Je zo goed mogelijk voelen in je nieuwe lijf is dan alvast een hele stap vooruit!
