Ik heb geen borsten meer, enkel nog een Streep en een Put. Een gefaseerd verlies van mijn borsten. De Put werd door de eerste chirurg gegraven, na een vergeefse poging tot borstsparende behandeling twee weken eerder. De Streep is van een andere chirurg. Eén die in mijn ogen wat meer kaas van zijn vak gegeten heeft. Daar kom ik later vast nog op terug !
Omdat ik nog bestraald moest worden, was een directe reconstructie voor mij sowieso geen optie. Mocht ik ooit opteren voor een borstreconstructie, dan kan ik er blijkbaar niet onderuit om een reconstructie met eigen weefsel te ondergaan. De hiervoor door de chirurg aangehaalde reden ben ik vergeten...
Ik heb net geen jaar met één borst en een Put geleefd. De ergste 50 weken van mijn leven in mijn ogen. Tot de andere borst er ook af moest. Ondanks de medische noodzaak ervan was dit voor mij een echte verlossing.
Natuurlijk heb ik gehuild op weg naar de operatiekamer. Ik denk dat die arme eenzame borst nooit zoveel gestreeld werd als tijdens de dagen vóór mijn operatie en zeker tijdens de rit van mijn ziekenhuiskamer naar het operatiekwartier. Ik wilde zo graag dat de herinnering aan het gevoel zou blijven. Ik wilde het in mijn geheugen prenten.
Toch was ik verschrikkelijk blij met mijn herwonnen evenwicht. Een borstprothese dragen was de hel voor mij. Zonder borstprothese en met één wiebelende borst lopen maakte het moeilijker om mooi gekleed te gaan. Bovendien onderstreepte elke wiebelbeweging de pijnlijke feiten...
Ik kan nu zo vrij als een vogeltje een T-shirt of trui aantrekken, zonder op welke manier dan ook herinnerd te worden aan mijn ziekte. Gewoon hemdje aan - mèt kant, hé, voor de vrouwelijke toets - en dan T-shirtje of truitje erover met nèt een klein stukje kant zichtbaar.
Het moment waarop het moeilijk wordt, is bij het shoppen. Nieuwe kleren kopen is iets wat ik best alleen maar doe wanneer ik sterk in mijn schoenen sta. Ik kan nu eenmaal niet meer alles aantrekken en dat maakt me op een mindere dag soms toch droevig. Strakke stofjes of synthetisch materiaal benadrukken namelijk de Put die de eerste chirurg gegraven heeft, wat niet bepaald mooi is...
Maar, goh, er zijn zoveel vrouwen die een bepaald stukje van hun lichaam liever wat proberen wegstoppen: een dikke buik, een platte kont, scheve benen,... Noem maar op ! En bij mij is het mijn èrg platte boezem.
Maar, goh, er zijn zoveel vrouwen die een bepaald stukje van hun lichaam liever wat proberen wegstoppen: een dikke buik, een platte kont, scheve benen,... Noem maar op ! En bij mij is het mijn èrg platte boezem.
Voorlopig lukt het mij aardig om vrouwelijk gekleed te gaan. De meeste mensen hebben heus niet door dat die èrg platte boezem eigenlijk een Put en een Streep zijn...
