Mensen die te weten komen dat ik - na vorig jaar mijn ene borst 'verloren' te hebben - nu ook mijn andere borst heb moeten afstaan, vragen bijna onmiddellijk:
En, ga je een reconstructie laten doen ?Als ik te kennen geef dat ik dit betwijfel, is men verbaasd.
Dat lijkt mij zo vreemd... Waarom zou ik ?
- Het gevoel in mijn borsten is weg en zal nooit meer terugkomen. Ook niet met een reconstructie. De beleving van mijn vrouw-zijn doorheen zachte aanrakingen aan mijn borsten en tepels is voor mij voorgoed geschiedenis.
- Kinderen voeden kan zo'n 'nepborst' ook niet. Het hele probleem van vervroegde menopauze door de kankerbehandelingen buiten beschouwing gelaten...
Mijn dierbare duo kan dus functioneel niet vervangen worden door zo'n plaatsvervangende hoop vet of siliconen.
Dan dringt zich de vraag op:
En het esthetische dan ??Ja, het esthetische...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten